خــــــــــوش آمـــــــــــــدید

گر نمي داني بدان

غم در دل تنگم خانه كرده

كس نكرده  با دلم كاري

كه غم  جانانه  كرده                                                            

خود تو داني و دل من

كز تو غم شد حاصل من

گر كه در هر محفلي

اين فتنه مرا ديوانه خواندي

گر نمي داني بدان

عشق تو مرا ديوانه كرده

عشق تو را در سينه ام

با خون دل پرورده ام

از بي وفايي هاي  تو

در كوي جنون ره برده ام

اكنون كه بي جرم و گناه سوزانده ما را

اي  دل  بكن  بهر  خدا  با  او  مدارا

كنون كه اميدي به سينه ندارم

بگو چه  كنم  بگو  چه  كنم

اگر دل خود را به او نسپارم

بگو چه  كنم   بگو چه  كنم